در رحمت به رو خو د گشودم

بدو گفتم تو صورت را نکو گیر

که من صورت دهم کار خود از زیر

به زحمت جوف لنگش جا نمودم

کسی چون غنچه دیدم نو شکفته

گلی چون نرگس اما نیم خفته

برونش لیمو ی خوش بوی شیراز