ولی چون عصمت در چهره اش بود

جماعی چون نبات و قند کردم

بلی کیرست و چیز خوش خوراکست

زعشق اوست کاین کس سینه چاکست

از اول تا به آخر چهره نگشود

دو دستی پیچه بر رخ داشت محکم

که چیزی ناید از مستوریش کم