که چیزی ناید از مستوریش کم

ولی چون عصمت در چهره اش بود

از اول تا به آخر چهره نگشود

دو دستی پیچه بر رخ داشت محکم

چو خوردم سیر از آن شیرین کلوچه

حرامت باد گفت و زد به کوچه

حجاب زن که نادان شد چنینست