حرامت باد گفت و زد به کوچه

دو دستی پیچه بر رخ داشت محکم

که چیزی ناید از مستوریش کم

چو خوردم سیر از آن شیرین کلوچه

حجاب زن که نادان شد چنینست

زن مستوره محجوبه اینست

به کس دادن همانا وقع نگذاشت