سخن از عارف و اطوار او بود

یکی چون آیت الله زاده بینی

دگر باره مهار از دست در رفت

مرا دیگ سخن جوشید و سر رفت

شکایت در سر رفتار او بود

که چون چشمش فتد بر کون کم پشم

بپوشد از تمام دوستان چشم