جهان چون خوی تو نقش بر آبست

که در جنگل سبیکه جز میوه ست

بیا عارف که دنیا حرف مفتست

گهی نازک گهی پخ گه کلفت است

زمانی خوش اغر گه بد لعابست

گهی ساید سر انسان به مریخ

گهی در مقعد انسان کند میخ