نزاید جز عجب هر صبح و هر شام

در این گیتی عجب دیدن عجب نیست

عجب بین جمادی و رجب نیست

از این مرد و زن شمس و قمر نام

من از عارف در این ایام آخر

بدیدم آنچه نتوان کرد باور

بیا عارف که روی کار برگشت