من از عارف در این ایام آخر

عجب بین جمادی و رجب نیست

از این مرد و زن شمس و قمر نام

نزاید جز عجب هر صبح و هر شام

بدیدم آنچه نتوان کرد باور

بیا عارف که روی کار برگشت

ورا با تو روابط تیره تر گشت