بدیدم آنچه نتوان کرد باور

از این مرد و زن شمس و قمر نام

نزاید جز عجب هر صبح و هر شام

من از عارف در این ایام آخر

بیا عارف که روی کار برگشت

ورا با تو روابط تیره تر گشت

شنیدم در تیاتر باغ ملی