از چه زبون پسری خاکیم

گفت به خود خلقت عشق از منست

این چه ضع یفی و زبون گشتن است

من که یکی عن صر افلاکیم

آلهه عشق منم د ر جهان

از چه به من چ یره شود این جوان

من اگر آشفته و شیدا شوم