چشم بد از روی نکوی تو دور

کرد نهان عجز و عیان ناز خو یش

هیمنه یی داد به آواز خویش

گفت سلام ای پسر ماه و هور

ای ز بشر بهتر و بگزیده تر

بلکه ز من نیز پسندیده تر

ای که پس از خلق تو خلاق تو