صبح به این خ  رمی و این چمن

در عمل خ یر تامل مکن

مهر مرا ای به تو از من درود

بینی و از اسب نیایی فرود؟!

با چمن آرا صنمی همچو من

حیف نباشد که گران ی کنی

صابری و سخت کمانی کنی