داد که تا بوسه فشا نی همی

یا کندش سرخ تر از آنچه هست

آن که تو را این دهن تنگ داد

وان لب جان پرور گلرنگ داد

گه بدهی گه بستانی همی

گاه به ده ثا نی هبی بیش و کم

گیری سی بوسه زمن پشت هم