باز شود مشت من و م شت تو

دست مزن تا نشود ز ینهار

عارض من لاله صفت داغدار

گر اثری ماند از انگشت تو

عذر چه آرد به کسان رو ی من

یک منم و چشم همه سو ی من

ظهر که در خانه نهم پا ی خود