دید چو انکار منوچهر را

در قلم صورت بهت آور ی

یا چو کسی هیچ ندیده تذرو

دیده تذروی به سر شاخ سرو

کرد فزون در طلبش مهر را

پنجه عشقست و قوی پنجه یی است

کیست کز ا ین پنجه در اشکنجه نیست