کرد فزون در طلبش مهر را

یا چو کسی هیچ ندیده تذرو

دیده تذروی به سر شاخ سرو

دید چو انکار منوچهر را

پنجه عشقست و قوی پنجه یی است

کیست کز ا ین پنجه در اشکنجه نیست

منع بتان عشق فزون تر کند