هیچ نبودی تو کنون در وجود

گفت که آه ای پسر سنگدل

ای ز دل سنگ تو خارا خجل

مادر تو گر چو تو مناعه بود

ای عجبا آنکه ز ز ن آفرید

چون ز زن اینگونه تواند برید!

حیف ب  ود از گهر پاک تو