ای عجبا آنکه ز ز ن آفرید

ای ز دل سنگ تو خارا خجل

مادر تو گر چو تو مناعه بود

هیچ نبودی تو کنون در وجود

چون ز زن اینگونه تواند برید!

حیف ب  ود از گهر پاک تو

این همه خودخواهی و امساک تو