این که گه از شاه بترسانیم

تندتر از تابش انوار مهر

گویمشان آمده پر واکنند

بر سر تو سایه مهیا کنند

گه زن مردم به غلط خوان یم

هیچ ندانی که تو من کیستم

آمده این جا ز پی چیستم