که دل لاله ها سیه ز غم ارغوان شود

چه عجب گر ز مستیت خرف و سرگران شوم

چو درختی که میوه اش بپزد سرگران شود

چو بنفشه دوتا شدم چو سمن بی وفا شدم

رخ یارم چو گلستان رخ زارم چو زعفران

رخ او چون چنین بود رخ عاشق چنان شود

همه نرگس شود رزان ز پی دید گلستان