رخ یارم چو گلستان رخ زارم چو زعفران

چو درختی که میوه اش بپزد سرگران شود

چو بنفشه دوتا شدم چو سمن بی وفا شدم

که دل لاله ها سیه ز غم ارغوان شود

رخ او چون چنین بود رخ عاشق چنان شود

همه نرگس شود رزان ز پی دید گلستان

گل تو بهر بوسه اش همه شکل دهان شود