گل تو بهر بوسه اش همه شکل دهان شود

رخ یارم چو گلستان رخ زارم چو زعفران

رخ او چون چنین بود رخ عاشق چنان شود

همه نرگس شود رزان ز پی دید گلستان

به وصال بهار او چو بخندد دل چمن

ز غم هجر جوی ها چو سرشکم روان شود

چو پرست از محبتش دل آن عالم خل