«. مهمون ما باشین و خستگی در بکنین

«. مثه عالم خواب میمونه_ وانگهی خسته و مونده هسم باید برم شهر

«. تو جوون خوش قلبی هسی. اگه مایل باشی منزل ما مثه منزل خودته -» : دختر گفت

قدم شما روی چشم ! بفرمایین -» : احمدک را با خودش بمنزل برد و بمادرش سفارش او را کرد . مادر دختر گفت

روز بروز عشق احمدک برای دختر چوپان زیادتر میشد و چند روز را به گشت و گذار در شهر ورگ ذار کرد بعد

بیکاری دلش را زد، بالاخره آمد بمادر دختر گفت:

«. من خیال دارم یه کاری پیدا بکنم -»