نثر · شماره 229
گرفتم ، ولی آمترین اثر زندگی در او وجود نداشت.
شاعرصادق هدایتدر متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
- 226
همیشه روی شقیقه هایش چسبیده بود بعد انگشتانم را در زلفش فرو بردم موهای او سرد و نمناک بود سرد
# - 227
، آاملا سرد. مثل اینکه چند روز میگذشت آه مرده بود من اشتباه نکرده بودم ، او مرده بود. دستم را از توی
# - 228
پیش سینه ی او برده روی پستان و قلبش گذاشتم آمترین تپشی احساس نمیشد ، آینه را آوردم جلو بینی او
# - 229
گرفتم ، ولی آمترین اثر زندگی در او وجود نداشت.
انتخابشده - 230
خواستم با حرارت تن خودم او را گرم بکنم ، حرارت خود را به او بدهم و سردی مرگ را از او بگیرم شاید به
# - 231
این وسیله بتوانم روح خودم را در آالبد او بدمم لباسم را آندم ، رفتم روی تختخواب پهلویش خوابیدم مثل نر
# - 232
و ماده ی مهر گیاه به هم چسبیده بودیم ، اصلا تن او مثل تن ماده ی مهر گیاه بود آه از نر خودش جدا آرده
#
دربارهٔ این سطر
سطر شماره 229 از «بوف کور ۱ - در زندگی زخمهایی هست که مثل خوره روح را آهسته در انزوا می خورد و می تراشد....» است.