دشت نه، دریایی از سرباز...

«صبح می آمد،

- پیر مرد آرام کرد آغاز، -

پیش روی لشکر دشمن سپاه دوست؛

آسمان الماس اخترهای خود را داده بود از دست.

بی نفس می شد سیاهی در دهان صبح؛