غرور و سربلندی هم شما را باد!

که سیمین پایه های روز زرین را به روی شانه می کوبید،

که ابر آتشین را در پناه خویش می گیرید؛

امیدم را برافرازید،

چو پرچم ها که از باد سحرگاهان به سر دارید.

غرورم را نگه دارید،