در چشم نشستستم ای طرفه سیمین بر

گفتم که همی ترسم وز ترس همی میرم

کز دیدن جان خود از من رود آن جوهر

آن جوهر بی چونی کز حسن خیال تو

گفتا که مترس آخر نی منت همی گویم

کز باغ جمال ما هم بر بخوری هم بر

آن نقش خداوندی شمس الحق تبریزی