ای بی تو نگشته بخت بیدار

این طرفه که خوشترست زخمت

از هر دانه که دارد انبار

ای بی تو حرام زندگانی

خود بخت تویی و زندگی تو

باقی نامی و لاف و آزار

ای کرده ز دل مرا فراموش