خود بخت تویی و زندگی تو

از هر دانه که دارد انبار

ای بی تو حرام زندگانی

ای بی تو نگشته بخت بیدار

باقی نامی و لاف و آزار

ای کرده ز دل مرا فراموش

آخر چه شود مرا به یاد آر