چونک میخواره نه ای رو شیره افشرده گیر

از خدا دریا همی خواهی و مار خشکیی

چون تو ماهی نیستی دریا به دست آورده گیر

غوره افشاری و گویی من ریاضت می کنم

صوفیان صاف را گویی که دردی خورده اند

صوفیان را صاف می دارد تو بستان درده گیر

هر شکوفه کز می ما نیست خندان بر درخت