صوفیان صاف را گویی که دردی خورده اند

چون تو ماهی نیستی دریا به دست آورده گیر

غوره افشاری و گویی من ریاضت می کنم

چونک میخواره نه ای رو شیره افشرده گیر

صوفیان را صاف می دارد تو بستان درده گیر

هر شکوفه کز می ما نیست خندان بر درخت

گر چه او تازه ست و خندان هم کنون پژمرده گیر