شربتی داری که پنهانی به نومیدان دهی

خوی بد را چیست درمان بازدیدن روی یار

آب جان محبوس می بینم در این گرداب تن

خاک را بر می کنم تا ره کنم سوی بحار

تا فغان در ناورد از حسرتش اومیدوار

چشم خود ای دل ز دلبر تا توانی برمگیر

گر ز تو گیرد کناره ور تو را گیرد کنار