تو مرا زیر چنین دام گرفتار مگیر

نه که هر مرغ به بال و پر تو می پرد

تو مرا صعوه شمر جعفر طیار مگیر

به دو صد پر نتوان بی مددت پریدن

خفتگان را نه تماشای نهان می بخشی

تو مرا خفته شمر حاضر و بیدار مگیر

نه که بوی جگر پخته ز من می آید