خفتگان را نه تماشای نهان می بخشی

تو مرا صعوه شمر جعفر طیار مگیر

به دو صد پر نتوان بی مددت پریدن

تو مرا زیر چنین دام گرفتار مگیر

تو مرا خفته شمر حاضر و بیدار مگیر

نه که بوی جگر پخته ز من می آید

مدد اشک من و زردی رخسار مگیر