بعد از این بد نکنم عاقل و هوشیار شدم

دست کوته کن و دم درکش و شرمی می دار

او دو صد عهد کند گوید من بس کردم

توبه کردم نتراشم ز شما چون نجار

که مرا زخم رسید از بد و گشتم بیدار

باز در حین ببرد از بر همسایه گرو

بخورد بامی و چنگی همه با خمر و خمار