پیش روزن ذره ها بین خوش معلق می زنند

از در دل اندرآ تا پیشگاه جان بتاز

ذره ذره از وجودم عاشق خورشید توست

هین که با خورشید دارد ذره ها کار دراز

هر که را خورشید شد قبله چنین باشد نماز

در سماع آفتاب این ذره ها چون صوفیان

کس نداند بر چه قولی بر چه ضربی بر چه ساز