کس نداند بر چه قولی بر چه ضربی بر چه ساز

پیش روزن ذره ها بین خوش معلق می زنند

هر که را خورشید شد قبله چنین باشد نماز

در سماع آفتاب این ذره ها چون صوفیان

اندرون هر دلی خود نغمه و ضربی دگر

پای کوبان آشکار و مطربان پنهان چو راز

برتر از جمله سماع ما بود در اندرون