در سماع آفتاب این ذره ها چون صوفیان

هین که با خورشید دارد ذره ها کار دراز

پیش روزن ذره ها بین خوش معلق می زنند

هر که را خورشید شد قبله چنین باشد نماز

کس نداند بر چه قولی بر چه ضربی بر چه ساز

اندرون هر دلی خود نغمه و ضربی دگر

پای کوبان آشکار و مطربان پنهان چو راز