تو گفتی همی بشکفد هر زمان

یکی بوستان بد در اندر بهشت

به بالای او سرو دهقان نکشت

دو چشمش گوزن و دو ابرو کمان

بدو گفت کاکنون ازین برمگرد

که دیدی مرا روزگار نبرد

برین باره دژ دل اندر مبند