بدو گفت کاکنون ازین برمگرد

به بالای او سرو دهقان نکشت

دو چشمش گوزن و دو ابرو کمان

تو گفتی همی بشکفد هر زمان

که دیدی مرا روزگار نبرد

برین باره دژ دل اندر مبند

که این نیست برتر ز ابر بلند