به چاه آن ذقن بنگر مترس ای دل ز افتادن

که تا برخواند آن عارض که استادست خط خوانش

ولیکن سخت می ترسم از آن زلف سیه کاوش

که بس دل در رسن بستست آن هندو ز بهتانش

که هر دل کان رسن بیند چنان چاهست زندانش