چرا من خاکی و پستم ازیرا عاشق و مستم

ز عشق آتش تشنه که جز خون نیست سقایش

زهی شیرین که می سوزم چو از شمعش برافروزم

زهی شادی امروزم ز دولت های فردایش

چرا من جمله جانستم ز عشق جسم فرسایش

به پیش عاشقان صف صف برآورده به حاجب کف

ز زخم اوست دل چون دف دهان از ناله سرنایش