بگو نامش که هر کی نام او گفت

نمی بینم اثر از گلستانش

مسلمانان کجا شد نامداری

که می دیدم چو شمع اندر میانش

به گور اندر نپوسد استخوانش

خنک آن را که دست او ببوسید

به وقت مرگ شیرین شد دهانش