به وقت مرگ شیرین شد دهانش

بگو نامش که هر کی نام او گفت

به گور اندر نپوسد استخوانش

خنک آن را که دست او ببوسید

ز رویش شکر گویم یا ز خویش

که کفو او نمی بیند جهانش

زمینی گر نیابد شکل او چیست