برد سود دو جهان و آنچ نیاید به زبان

تو مگیر آن کرم وان دهش بی عددش

ملک الموت برید از دلم آن روز طمع

که مشرف شدم از طوق حیات ابدش

کاروانی که غم عشق خدا راه زدش

سوسن استایش او کرد کز او یافت زبان

سرو آزادی او کرد که بخشید قدش