مرغ پراشکسته ای سینه او خست دوش

آنچ به هفت آسمان جست فرشته و نیافت

نک به زمین گاه خاک سهل برون جست دوش

آنک دل جبرئیل از کف او خسته بود

عقل کمالی که او گردن شیران شکست

عاشق بی دست و پا گردن او بست دوش

از شرر آفتاب شیشه گردون نکفت