ولیک فعل غبار تنست غمازش

دو سه بریشم از این ارغنون فروتر گیرد

که تند می رسد آواز عقل پردازش

بدانک تن چو غبارست و جان در او چون باد

غبار جان بود و می رسد دگر جانی

که ذره ذره به رقص آمدست از آوازش

جهان تنور و در آن نان های رنگارنگ