تا تو بمانی چو عشق در دو جهان بی زوال

چند از این قیل و قال عشق پرست و ببال

چند کشی بار هجر غصه و تیمار هجر

خاصه که منقار هجر کند تو را پر و بال

آه ز نفس فضول آه ز ضعف عقول