با دلبران و گلرخان چون گلبنان بشکفته ام

مر محتسب را و تو را هم چاشنی آورده ام

ای پادشاه صادقان چون من منافق دیده ای

با زندگانت زنده ام با مردگانت مرده ام

با منکران دی صفت همچون خزان افسرده ام

ای نان طلب در من نگر والله که مستم بی خبر

من گرد خنبی گشته ام من شیره ای افشرده ام