چون ز بلاد کافری عشق مرا اسیر برد

نامه عهد دوست را بر سر دل نهاده ام

زاده اولم بشد زاده عشقم این نفس

من ز خودم زیادتم زانک دو بار زاده ام

همچو روان عاشقان صاف و لطیف و ساده ام

من به شهی رسیده ام زلف خوشش کشیده ام

خانه شه گرفته ام گر چه چنین پیاده ام